Martine's schrijfervaringen

 Ik heb al geschreven hoe ik als totale onkundige een pak fouten maakte in mijn proces als schrijver in eigen beheer. Op de vraag: waarom zoek je geen uitgever, ga ik bij deze een deftig antwoord geven. Ik was in oorsprong op zoek naar een uitgever. Ja, daar verlangde ik ook naar. Sta ik er nog voor open? Ja, maar dan wel onder voorwaarden. Laat ik zo zeggen dat ik door sociale media ben te weten gekomen dat gepubliceerd worden ook niet alles is. Even duidelijk: een goede uitgever zou me een pak werk uit handen nemen en daar ben ik ook dankbaar voor, maar ik heb dingen ervaren die voor mij toch ook belangrijk zijn. Ik zal het de parabel van de haaien en de garnalen noemen. De haaien zijn de meesters van de zee en vangen en verdelen de vissen die worden gegeten. Op een gegeven moment gaan er tussen die vissen enkele garnalen zwemmen. Die garnalen doen niets en vormen geen bedreiging, totdat iemand plots garnaal eet en dit lekker vindt. Dan gaan bij de haaien de alarmbellen af. De ga...

Promotie is zoiets waar ik en vele andere schrijvers een broertje aan dood hebben. Trust me, verkopen is mijn ding niet en zeker niet mijn eigen werk. Ik ben niet het soort auteur dat snel tevreden is. Ik vind het verdomd moeilijk om mijn boeken te promoten. Er is niets zo hatelijk als overal liggen verkondigen hoe geweldig je boek niet is. Not done voor mij. Echt, als ik niet in mijn werk zou geloven, zou ik het niet uitgeven. Maar echt, ik ben een betere schrijver dan een verkoper mag ik hopen. En hier loopt volgens mij ook veel mis in boekenland. Veel boeken worden goed verkocht, niet alleen omdat ze goed geschreven zijn, maar dikwijls ook omdat ze goed gepromoot worden. Denk hierbij aan de beruchte 50 Tinten trilogie. Zelfs fans geven toe dat het belabberd geschreven was. De boeken werden echter een complete hype. Alles straalde SM uit. Prachtig dat men een taboe wil doorbreken. Je kon wel geen mediabron raadplegen zonder die boeken voorgeschoteld te krijgen. Harry Potter, nog een ...